ความทุกข์โศกของนางวิสาขาที่เกิดแต่ความรัก

สังคมโลกมักจะพูดกันว่า"สุขอื่นใดยิ่งกว่าความรักไม่มี"
แต่พระพุทธองค์ตรัสว่า"ทุกข์อื่นใดยิ่งกว่าความรักไม่มี"หรือ "ที่ใดมีรัก ที่นั่นมีทุกข์"
วันนี้จะขอนำเรื่อง"อานุภาพของความรัก"ที่เกิดแต่บุคคลทั่วๆไป
แม้แต่นางวิสาขามหาอุบาสิกาผู้"ข้ามโคตร"จากปุถุชนเป็นโสดาบัน ก็ยังมีทุกข์เพราะความรัก คงไม่ต้องกล่าวอีกสำหรับปุถุชนอย่างเราๆ.....
เด็กหญิงผู้เป็นหลานสาวของนางวิสาขามหาอุบาสิกา ผู้สมบูรณ์ด้วยวัตร เลื่อมใสยิ่งในพระศาสนา เป็นผู้ไม่ประมาท วัตรปฏิบัติในชีวิตประจำวันคล้อยตามผู้เป็นยายของตน
เด็กหญิง เธอมีรูปร่างน่ารัก น่าชม และน่าเลื่อมใส ดังนั้นเธอจึงเป็นที่รัก ที่ชอบใจเป็นพิเศษของนางวิสาขามหาอุบาสิกา
วันหนึ่ง เธอถูกโรคครอบงำจนถึงแก่กรรมลง ยังความเศร้าโศกเสียใจแก่นางวิสาขายิ่งนัก
นางวิสาขามหาอุบาสิกา เมื่อไม่อาจอดกลั้นความทุกข์โศกเพราะการตายของหลานสาวได้ นางจึงได้เข้าเฝ้าพระผู้มีพระภาคเจ้า เล่าถึงความทุกข์ที่เกิดจากความรักของนางที่มีต่อหลานสาวที่ต้องจากไป...
พระผู้มีพระภาคเจ้า ทรงแสดงธรรมแก่นางวิสาขาว่า...ขึ้นชื่อว่าทุกข์นี้ เพราะมีสิ่งที่น่ารักเป็นเหตุ สิ่งที่น่ารักมีประมาณเพียงใด ทุกข์ก็มีประมาณเพียงนั้น
เพราะฉะนั้น เธอผู้รักสุข เกลียดทุกข์ พึงให้จิตเกิดความสลัดออกจากวัตถุอันเป็นที่รัก โดยประการทั้งปวง
ความโศกก็ดี ความทุกข์ก็ดี ที่มีอยู่มากมายในโลก เพราะอาศัยสัตว์บุคคล หรือสังขารอันเป็นที่รัก เมื่อไม่มีสัตว์บุคคล หรือสังขารอันเป็นที่รัก ความทุกข์โศกเหล่านี้ย่อมไม่มี
เพราะเหตุนั้น ผู้ไม่ปรารถนาความทุกข์โศก ก็ไม่ควรรักสิ่งใด.
(ที่มา-อรรถกถา ขุทฺทกนิกาย คาถาธรรมบท ปุปผวรรคที่ ๔)

ความรักเกิดขึ้นได้กับทุกคน
ยิ่งคนธรรมดาแล้ว ความรัก โลภ โกรษ หลง
ย่อมมีอยู่ในตัวบุคคลเป็นของธรรมดา
มันขึ้นอยู่ที่ว่าบุคคลเหล่านั้นสามารถควบคุม
สิ่งเหล่านี้ได้มากน้อยแค่ไหน
..............................
การรู้รักควบคุมอารมณ์และความรู้สึกเป็นสิ่งสำคัญ

รักได้แต่ต้องควบคุมตัวเอง

ให้อยู่ในศีลธรรมได้ด้วย